Ieper, 1 mei 1998

Roaul d'Udekem d'Acoz is een erg beminnelijk man. Hij woont op Hill 62. Wie 62 meter boven de zeespiegel woont, op Hill 62, tussen de oorlogskerkhoven, moet wel een idee hebben over oorlog en het oorlogstoerisme. Raoul d'Udekem d'Acoz heeft zo zijn ideeën en hij schrikt er niet voor terug ze ook te verwoorden.

"Zwijg me over die toeristen. Vandaag is toerisme een industrie geworden. Hele horden Engelsen komen vandaag tot op Hill 62. Vroeger moesten die Engelsen met Belgische bussen het vasteland verkennen. Vandaag kunnen ze met hun eigen bus overal naartoe. De aantrekkingskracht van "In Flanders Fields" werd nog groter. Ik verwonder me er steeds over dat ik praktisch uitsluitend Engelse scholieren ontmoet. Waar blijven de Franse en Duitse kinderen? Daarenboven zijn toeristen vuile mensen. Dagelijks rapen wij hier blikjes en plastiek op. Misschien ligt de schuld ook bij de stad en zijn hier dringend vuilniskorven nodig."

En oorlog? "In oorlogstijd zijn de mensen geen mensen meer. Ze gedragen zich op een beestachtige manier. Ook in elke naoorlogse periode gebeuren veel misdrijven, zogezegd uit wraak. Ik ben ervan overtuigd dat ekstremisten veel meer kunnen verwezenlijken dan een oorlog. Een oorlog vernietigt totaal en massaal. Ekstremisten sturen een maatschappij bij. Al bij al vind ik dat de stad Ieper haar oorlogsverleden al te sterk uitspeelt. Wat heeft die Eerste Wereldoorlog ons bijgebracht? Niets! Waarom zoveel geld stoppen in een museum dat daaraan herinnert? En dan die Menenpoort! Dit bouwwerk doet mij eerder denken aan een Hollywood-decor, zo uit een film van Ben Hur. Is dit concept op zijn plaats in de vestingen?" De aandacht voor de oorlog, om oorlog te vermijden en de vredesidee uit te dragen, draagt ook Raouls goedkeuring niet weg: "Dat doet mij denken aan die bordjes "Verboden toegang op straf". Je hoeft de vrede niet te promoten door over oorlog te spreken."

Ticket